Kolebka Starej Rusi
Na Górze Pokłonnej zatrzymują się liczne samochody. Czasem wysiadają tu na chwilę ci, którzy chcą obejrzeć stąd panoramę Suzdala, białokamiennego miasta soborów, klasztorów i cerkwi. Nad niebieskimi kopułami góruje Kreml z pięknym soborem Rozdiestwienskim i monumentalną, wysoką na 72 m dzwonnicą. Panorama Suzdala nie ma chyba sobie równej w świecie. Zabytki najwyższej Wąsy w takiej ilości, tak harmonijnym, niczym nie skażonym pięknem urzekają każdego. Takim oglądali Suzdal przed setkami lat książęta Rusi, taktu widzieli go tatarscy najeźdźcy, którzy dotarli tu w XIII w. i wiele szkód zdołali wyrządzić. Był wtedy Suzdal stolicą tej ziemi. Księstwo Suzdalskie figurowało na mapach, a l eden z władców tego kraju, książę Jurij Dołgoruki, dla ochrony zachodnich rubieży swych ziem założył w XII w. gród warowny, nazwany potem Moskwą. Ma więc Suzdal piękną tradycję. Miłośnicy architektury uznają go za perlę sławnego "złotego pierścienia" starych miast ruskich, wśród których są takie grody, jak: Zagorsk, Rostów Wielki, czy też pobliski Wladimir. Powstały te miasta na początku naszego tysiąclecia, stanowią kolebkę Starej Rusi, sławne są nie tylko zabytkami, ale i historią, ludźmi, którzy je budowali, nimi rządzili. Tu właśnie narodziły się idee zjednoczenia ziem ruskich, późniejszego powstania państwa rosyjskiego.